پيشگفتار

تحقيقات زبانشناسان غربی در مورد لهجه های بلوچی عمدتاً در بلوچستان پاكستان انجام گرفته  و در باره لهجه های بلوچی در ايران  فقط اشاراتی مختصر در نوشته های (Elfenbein (66 و همچنين (Spooner (67 در مورد لهجه سراوانی موجود است. اخيراً نيز (Baranzahi (2003 در مورد لهجه سراوانی و (Jahani (2003 در باره لهجه سرحدی و سراوانی مطالبی نگاشته اند، ولی در مورد لهجه های جنوبی بلوچستان از ايرانشهر به سمت جنوب مطالب چندانی موجود نيست.

هدف اين نوشتارنوشتن گرامری جامع برای زبان بلوچی نيست، بلكه در وهله اول تلاشی در جهت  نشان دادن تمايزات و نقاط مشترك بين لهجه های مختلف بلوچی در ايران از جنبه دستوری و آوايی ميباشد. طبعاً همانگونه كه پيشتر گفته شد، بعلت عدم وجود تحقيقات كافی در اين زمينه، نوشتار حاضر عاری از نقص نميتواند باشد. از اينروضروری است كه دوستان با شركت فعال در رفع اين نواقص به ما ياری رسانند.

اميدواريم كه اين نوشته هرچند مختصر و ناقص، سرآغازی باشد برای بحثهای پويا و سازنده و بتواند در امر نيل به زبان استاندارد بلوچی در ايران، خدمتی هر چند كوچك انجام داده باشد.

ژانويه ٢٠٠٥
انجمن فرهنگی يوروبلوچی